Pojavom novih i modernih multipleks kino dvorana stara zagrebačka kina u urbanim blokovima centra grada postupno su počela odumirati, a prostori propadati. Uočivši to, grad Zagreb je počeo sa prenamjenom tih prostora za potrebe kulture.
Bivše kino Apolo tipična je dvorišna zgrada u donjogradskom zagrebačkom bloku, sa javnim predprostorom velikih mogućnosti, ali koji je, kao i u većine donjogradskih blokova, neuređen. Unatoč starosti (sagrađen 1890. godine), objekt starog kina je imao dobre predispozicije za preuređenje u novi teatar.Novo kazalište je formirano unutar postojećih gabarita bivšeg kina, a zgrada je zadržala svoj orginalni tlocrtni oblik, veličinu i fasadu. Projekt potpuno pročišćava staru strukturu i unutrašnjost, potencira njene kvalitete i u postojeću ljusku impostira novi kazališni sadržaj sa 220 gledališnih mjesta. Projekt se ne ograničava na konstruktivno-arhitektonsku domenu, već kreira kompletan vizualni identitet, preko teatarskih inscenacija pojedinih neteatarskih prostora od ulaznog reklamnog panoa, preko ulaznog lobbya, prostora cafea, do same teatarske dvorane.